Etiket kleding: wat moet op een kledinglabel in Nederland?
Op een kledingetiket hoort de vezelsamenstelling. Lees welke eisen gelden voor Nederlandse labels, dierlijke delen en de informatie in uw webwinkel.
Op het etiket van kleding onder de Textielverordening hoort de vezelsamenstelling. Gebruik de voorgeschreven vezelnamen en vermeld bij mengsels in beginsel de gewichtspercentages in aflopende volgorde. Gebruik voor verkoop in Nederland Nederlandse vezelbenamingen, overeenkomstig de uitleg van Ondernemersplein. Zie artikelen 5 en 9 van de Textielverordening en de Nederlandse overheidsuitleg over kledingetiketten.
Heeft een kledingstuk niet-textiele dierlijke delen, dan is een aanvullende aanduiding nodig. De algemene productveiligheidsverordening (GPSR) kan daarnaast andere gegevens vereisen. Die verplichtingen staan naast de regels voor vezelsamenstelling, zoals blijkt uit artikel 12 van de Textielverordening en de GPSR.
Wat moet op een kledingetiket staan?
Deze checklist gaat over gewone kleding en richt zich op kledingmerken, importeurs en webwinkels. Nachtkleding, verkleedkleding die als speelgoed geldt, schoeisel en beschermende kleding horen hier niet bij. De Textielverordening omvat onder meer producten met ten minste 80 gewichtsprocent textielvezels. Artikel 2 noemt ook andere productcategorieën die onder de regels vallen. Controleer bij twijfel het toepassingsgebied van de verordening.
Vezelnamen en percentages
Gebruik de vezelbenamingen uit Bijlage I. Een merknaam voor een materiaal vervangt de voorgeschreven vezelnaam niet. Vermeld bij een mengsel in beginsel elke vezel met het gewichtspercentage, van hoog naar laag. Een mengsel kan er zo uitzien: "80% katoen, 20% polyester". De regels staan in artikelen 5 en 9.
De woorden "100%", "zuiver" en "puur" zijn gereserveerd voor producten van één vezelsoort. Artikel 7 kent beperkte regels voor technisch onvermijdelijke vreemde vezels. Dat is geen algemene vrije marge om een gemengd materiaal als zuiver te verkopen. Toets zulke aanduidingen aan artikel 7.
Onderdelen met een andere samenstelling
Een kledingstuk kan meerdere textielcomponenten hebben met een verschillende samenstelling. Vermeld in beginsel de samenstelling van elke component afzonderlijk. De uitzondering geldt alleen als een component minder dan 30% van het totale gewicht uitmaakt én geen hoofdvoering is. Een hoofdvoering valt dus niet onder die uitzondering, ook niet wanneer zij minder dan 30% weegt. Zie artikel 11.
Niet-textiele dierlijke delen
Bij niet-textiele delen van dierlijke oorsprong is deze tekst vereist:
Bevat niet uit textiel bestaande delen van dierlijke oorsprong
Artikel 12 noemt hiervoor geen minimumpercentage. Maar wol en zijde zijn zelf textielvezels, dus die extra zin volgt daar niet automatisch uit. Controleer het onderscheid tussen vezels en niet-textiele delen aan de hand van artikel 12 en Bijlage I en de NVWA-uitleg.
Taal, plaatsing en verkoop via een webwinkel
Artikel 16, lid 3 gaat uit van de officiële taal of talen van het land waar het product aan de consument wordt aangeboden, tenzij die lidstaat anders voorschrijft. Ondernemersplein schrijft dat het etiket in de taal van het verkoopland is. Gebruik voor verkoop in Nederland daarom Nederlandse vezelbenamingen, overeenkomstig die uitleg. Bij verkoop in een ander land controleert u de taal daar apart. Zie artikel 16 van de Textielverordening, Ondernemersplein en de Europese uitleg over textieletiketten.
Een ingenaaid label is niet de enige toegestane vorm. Artikel 14 verlangt duurzame, goed leesbare, zichtbare en toegankelijke etikettering of merking. Een aangebracht etiket moet stevig zijn bevestigd. De NVWA noemt een ingenaaid label en een vermelding op de verpakking als gebruikelijke vormen. Daaruit volgt geen algemene toestemming om alle verplichte productinformatie alleen op een verpakking te zetten. Controleer de plaatsing per verplichting aan artikel 14 en de NVWA-uitleg.
Voor webwinkels komt daar een controle bij. De vezelsamenstelling moet vóór aankoop duidelijk zichtbaar zijn, ook bij elektronische aankopen. Een correct label in het bezorgde kledingstuk lost ontbrekende informatie vóór de bestelling dus niet op. Houd de samenstelling duidelijk gescheiden van andere informatie, zoals artikel 16 voorschrijft.
Wie is verantwoordelijk en wat controleert de NVWA?
De fabrikant zorgt voor de etikettering en de juistheid daarvan. Is de fabrikant buiten de EU gevestigd, dan rust die verplichting op de importeur. De distributeur moet controleren of het product passend is geëtiketteerd. Deze taakverdeling staat in artikel 15.
Let op bij eigenmerkverkoop. Een distributeur die onder eigen naam of merk verkoopt, zelf etiketteert of de inhoud wijzigt, geldt voor deze bepaling als fabrikant. U draagt dan zelf de verantwoordelijkheid voor de etikettering en de juistheid daarvan. Controleer uw rol volgens artikel 15.
De NVWA controleert de informatie op kleding- en textieletiketten. Als die informatie niet klopt, kan zij maatregelen nemen. Ondernemersplein beschrijft dit toezicht.
Wasvoorschriften en productveiligheidsgegevens
De Textielverordening regelt geen maat, land van oorsprong of was- en verzorgingsetikettering. De Europese Commissie maakt die afbakening expliciet. Andere regels kunnen zulke gegevens in een concreet geval toch vragen.
Controleer algemene productveiligheidsgegevens apart. De GPSR kent verplichtingen voor productidentificatie, fabrikantgegevens en importeurgegevens. Voor aanbiedingen op afstand gelden afzonderlijke informatieplichten. Dit hoeft niet allemaal op hetzelfde ingenaaide samenstellingsetiket te staan. Alternatieve plaatsing op een verpakking of begeleidend document is wel aan voorwaarden gebonden. Zie artikelen 9, 11 en 19 van de GPSR.
Controle vóór verkoop
Leg het fysieke kledingetiket naast de informatie in uw webwinkel. Loop de vezelnamen, percentages, verschillende componenten en eventuele dierlijke delen na volgens de Textielverordening. Controleer taal en leesbaarheid. Beoordeel vervolgens afzonderlijk welke productveiligheidsgegevens nodig zijn en waar die moeten staan.
RegAffairs AI geeft een antwoord met bronverwijzingen op de vraag wat verplicht op een kledingetiket moet staan in Nederland.