Dyrektywa REACH a obowiązki firm, deklaracje i szkolenia

„Dyrektywa REACH” to nieprawidłowa nazwa rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, które reguluje rejestrację, ocenę, udzielanie zezwoleń i ograniczenia dotyczące chemikaliów. Obowiązki firmy zależą od jej roli oraz od tego, czy produkuje, importuje, dostarcza lub stosuje substancję, mieszaninę czy wyrób. Wymagania określa rozporządzenie REACH. Ogólna deklaracja dostawcy nie zastępuje informacji wymaganych dla konkretnej dostawy.

Co reguluje REACH i kogo dotyczy

System REACH obejmuje produkcję, wprowadzanie do obrotu i stosowanie substancji. Dotyczy także substancji obecnych w mieszaninach i wyrobach oraz wprowadzania do obrotu mieszanin. Nie oznacza to jednak, że każdy gotowy wyrób podlega rejestracji. Zakres rozporządzenia określa art. 1.

Zacznij od ustalenia swojej roli w odniesieniu do konkretnej dostawy. Producent lub importer sprawdza obowiązek rejestracji. Dostawca sprawdza, jakie informacje ma przekazać odbiorcy. Użytkownik przemysłowy lub profesjonalny powinien sprawdzić ograniczenia dotyczące planowanego zastosowania, w tym ewentualne wymagania szkoleniowe. Poszczególne obowiązki wynikają z przepisów REACH o rejestracji, informacji w łańcuchu dostaw i ograniczeniach.

Co do zasady producent lub importer rejestruje substancję przy ilości co najmniej 1 tony rocznie. Próg dotyczy substancji w postaci własnej albo w mieszaninie oraz danego producenta lub importera. Nie jest to limit dla każdej partii gotowego produktu. Art. 6 ust. 1 zastrzega, że inne przepisy mogą przewidywać odmienne zasady.

Rozporządzenie zawiera wyłączenia i szczególne warunki. Dotyczą one między innymi substancji z załączników IV i V oraz określonych zastosowań leczniczych i żywnościowych. Polimery mają odrębne zasady, przy zachowaniu obowiązków dotyczących monomerów. Wyjątek dotyczący zastosowania nie zwalnia automatycznie całej branży. Sprawdź art. 2 i 6 oraz właściwe załączniki, zamiast opierać decyzję wyłącznie na nazwie produktu.

Próg jednej tony dotyczy rejestracji, a nie wszystkich wymagań REACH. Poniżej tego progu nadal mogą obowiązywać ograniczenia oraz wymagania dotyczące przekazywania informacji. Sama rejestracja również nie zastępuje sprawdzenia tych wymagań dla konkretnego zastosowania. Wynikają one z odrębnych części rozporządzenia.

Jakiej deklaracji REACH potrzebujesz od dostawcy

W art. 31, 32 i 33 nie ustanowiono jednego uniwersalnego formularza „deklaracji REACH”. Ogólne oświadczenie dostawcy nie zastępuje wymaganej informacji. Nie znaczy to, że można je zawsze odrzucić albo że dostawca nie ma obowiązków. Sprawdź, czy treść dokumentu odpowiada wymaganiom dotyczącym konkretnego produktu i odbiorcy. Punktem wyjścia są art. 31, 32 i 33 REACH.

Przy zamawianiu dokumentacji rozróżnij substancję lub mieszaninę od wyrobu. Samo hasło „proszę o certyfikat REACH” nie wskazuje, jakiej informacji potrzebujesz.

Karta charakterystyki nie jest potrzebna dla każdego produktu

Podstawowe przesłanki dostarczenia karty obejmują klasyfikację substancji lub mieszaniny jako stwarzającej zagrożenie według CLP. Obowiązek może też wynikać z właściwości PBT/vPvB substancji albo wskazanych w przepisie powodów umieszczenia jej na liście kandydackiej. Dla określonych mieszanin niesklasyfikowanych kartę przekazuje się na żądanie. Szczegóły zawiera art. 31, w tym ust. 3.

Karta jest bezpłatna i może mieć postać papierową lub elektroniczną. Dostawca przekazuje ją najpóźniej w dniu pierwszej dostawy. Zasadą jest język urzędowy państwa wprowadzenia do obrotu, chyba że to państwo postanowi inaczej. Dla rynku polskiego sprawdź polską wersję. Art. 31 przewiduje aktualizacje w określonych przypadkach, a nie coroczny termin ważności dokumentu.

Brak obowiązku dostarczenia karty nie kończy sprawdzania dokumentacji. Art. 32 może wymagać przekazania informacji o zezwoleniach, ograniczeniach lub innych dostępnych danych potrzebnych do zarządzania ryzykiem. Obejmuje też dostępne numery rejestracji związane z wymienionymi informacjami. Takie informacje przekazuje się bezpłatnie, najpóźniej w dniu pierwszej dostawy, zgodnie z art. 32.

Informacja o SVHC w wyrobie

Dla wyrobu zawierającego substancję z listy kandydackiej w stężeniu powyżej 0,1% wagowo obowiązuje art. 33. Dostawca przekazuje odbiorcy informacje, którymi dysponuje, wystarczające do bezpiecznego stosowania, co najmniej nazwę substancji. Nie czeka na wcześniejsze żądanie odbiorcy. Ten obowiązek nie ma progu jednej tony rocznie. Podstawą jest art. 33 ust. 1.

Inna zasada dotyczy konsumenta. Na jego żądanie dostawca przekazuje informacje bezpłatnie w terminie 45 dni od otrzymania żądania. Nie jest to ogólny termin odpowiedzi na każde zapytanie między firmami. Rozróżnienie wynika z art. 33 ust. 2.

W zapytaniu do dostawcy podaj nazwę i oznaczenie produktu oraz informację, której potrzebujesz. Poproś też o datę lub wersję dokumentacji. To sposób uporządkowania korespondencji, nie urzędowy wzór deklaracji. Pozwala powiązać odpowiedź z konkretną dostawą, zamiast gromadzić ogólne zapewnienia bez wskazanego zakresu.

Jak ocenić odpowiedź dostawcy

Przy przeglądzie dokumentów zestaw odpowiedź z zamówieniem. Ma dotyczyć zamawianego produktu, nie całej oferty dostawcy, i podawać informację, o którą pytasz. Sama nazwa pliku „deklaracja REACH” nie określa zakresu potwierdzenia.

Jeżeli dostawca przesłał kartę charakterystyki, sprawdź jej język i oznaczenie produktu. Jeśli zamiast niej otrzymujesz oświadczenie, ustal, czy karta jest wymagana oraz czy przekazano informacje właściwe dla danej sytuacji. Podstawy tych rozróżnień znajdują się w art. 31 i 32. Nie zakładaj, że każdy brak karty oznacza naruszenie przepisów.

Przy wyrobie sformułuj pytanie o informację z art. 33, zamiast żądać karty charakterystyki dla każdego przedmiotu. Odpowiedź ograniczona do stwierdzenia „produkt zarejestrowany w REACH” nie rozstrzyga kwestii substancji z listy kandydackiej. Rejestracja i przekazanie informacji odbiorcy wynikają z różnych przepisów rozporządzenia.

Zachowaj pytanie razem z odpowiedzią i dokumentacją produktu. Jeśli odpowiedź nie ma jasnego zakresu, poproś o doprecyzowanie. Nie dopisuj samodzielnie zapewnienia o zgodności do dokumentu, który dotyczy jedynie wybranego wymagania. To zalecenie porządkowe przy ocenie dokumentacji, a nie dodatkowy formularz wymagany przez REACH.

Kiedy szkolenie REACH jest obowiązkowe

Obowiązek szkolenia dotyczący diizocyjanianów obejmuje zastosowania przemysłowe i profesjonalne wskazane w pozycji 74 załącznika XVII. Nie jest to wymóg ukończenia ogólnego kursu REACH przez każdą firmę. Szczegółowe warunki wprowadziło rozporządzenie (UE) 2020/1149.

Zwolnienie stężeniowe dotyczy stężenia diizocyjanianów indywidualnie i łącznie mniejszego niż 0,1% wagowo. Przy stężeniu 0,1% lub większym, dla objętych zastosowań, trzeba zapewnić pomyślne ukończenie odpowiedniego szkolenia przed użyciem. Nie przenoś tutaj progu „powyżej 0,1%” z informacji o SVHC w wyrobach. Pozycja 74 wyznacza inną granicę.

Obowiązek szkolenia stosuje się od 24 sierpnia 2023 r. Na opakowaniu ma się znaleźć komunikat, że od tego dnia wymagane jest odpowiednie szkolenie przed użyciem przemysłowym lub profesjonalnym. Pracodawca lub osoba samozatrudniona zapewnia i dokumentuje ukończenie szkolenia przez osoby wykonujące objęte czynności oraz przez osoby, które te czynności nadzorują. Szkolenie powtarza się przynajmniej co pięć lat, zgodnie z warunkami ograniczenia.

Dobór szkolenia zależy od wykonywanych czynności. Przy doborze materiałów uwzględnij język państwa docelowego i zastosowanie produktu. Sam tytuł kursu „szkolenie REACH” nie wystarcza do oceny jego zakresu. Porównaj program z wymaganiami pozycji 74, a ukończenie właściwego szkolenia udokumentuj.

Oddziel obowiązki użytkownika od obowiązków dostawcy. Pozycja 74 określa również warunki wprowadzania do obrotu, w tym informację dla odbiorcy i komunikat na opakowaniu. Zachowuje inne wymagania ochrony pracowników, więc samo szkolenie ich nie zastępuje.

Gdzie znaleźć REACH po polsku

REACH po polsku w EUR-Lex jest dostępny jako tekst skonsolidowany z 22 czerwca 2026 r. Jeśli szukasz hasła „rozporządzenie REACH 2017”, nie zakładaj, że dawny plik wystarczy do obecnej decyzji. Sprawdź datę wersji oraz późniejsze akty zmieniające, zwłaszcza przy ocenie konkretnego ograniczenia.

W RegAffairs AI możesz przeczytać odpowiedź o zakresie REACH i deklaracji od dostawcy.

Przed zatwierdzeniem dokumentacji sprawdź właściwy przepis i datę jego stosowania. Tekst skonsolidowany ułatwia czytanie zmian, lecz sam nie ma mocy prawnej. Autentyczne akty publikuje Dziennik Urzędowy, o czym informuje EUR-Lex przy tekście REACH.