Etykieta kosmetyku w Polsce i obowiązkowe dane przed drukiem
Etykieta kosmetyku wymaga danych osoby odpowiedzialnej, składu, trwałości i ostrzeżeń. Sprawdź wymogi w Polsce, zasady PAO oraz terminy dla alergenów.
Etykieta kosmetyku musi zawierać dane osoby odpowiedzialnej, zawartość nominalną, oznaczenie trwałości, środki ostrożności, numer partii, funkcję i wykaz składników, z określonymi wyjątkami. Dla produktów importowanych podaje się także kraj pochodzenia, a informacje objęte krajowymi wymogami językowymi muszą być po polsku. Obowiązki wynikają z art. 19 rozporządzenia 1223/2009 oraz art. 4 polskiej ustawy o produktach kosmetycznych.
Co musi zawierać etykieta kosmetyku
Zacznij od porównania projektu pojemnika i opakowania zewnętrznego. Napisy mają być nieusuwalne, widoczne i łatwe do odczytania. Zasadniczo wymagane dane umieszcza się na obu poziomach opakowania, a nie wyłącznie na kartoniku. Poszczególne wyjątki określa art. 19 rozporządzenia.
| Informacja | Co sprawdzić w projekcie |
|---|---|
| Osoba odpowiedzialna | Imię i nazwisko lub zarejestrowana firma oraz adres. Przy kilku adresach wyróżnij adres dostępu do dokumentacji produktu. Dla kosmetyków importowanych dodaj kraj pochodzenia. |
| Zawartość nominalna | Masa lub objętość w momencie pakowania. Wyjątki obejmują opakowania poniżej 5 g lub 5 ml, bezpłatne próbki i opakowania jednorazowego użycia. |
| Trwałość | Do 30 miesięcy włącznie: data minimalnej trwałości. Powyżej 30 miesięcy: zasadniczo PAO, chyba że pojęcie trwałości po otwarciu nie ma zastosowania. |
| Środki ostrożności | Ostrzeżenia wymagane dla danego składu, co najmniej z załączników III do VI, oraz szczególne informacje dla zastosowań profesjonalnych. |
| Identyfikacja | Numer partii lub oznaczenie pozwalające zidentyfikować produkt. |
| Funkcja | Przeznaczenie kosmetyku, chyba że jednoznacznie wynika z jego prezentacji. |
| Składniki | Wykaz poprzedzony określeniem "ingredients". Może znajdować się tylko na opakowaniu zewnętrznym. |
Tabela odpowiada art. 19 ust. 1 lit. a do g. Dane producenta nie wystarczą, jeśli nie jest on osobą odpowiedzialną. Skrót jest dopuszczalny, jeżeli pozwala zidentyfikować osobę i adres. Ale dokładnie 5 g albo 5 ml nie jest "poniżej 5".
Skład INCI i nazwy stosowane od 2026 roku
Wykaz składników, zwykle nazywany składem INCI, ułóż malejąco według masy składników w chwili ich dodawania. Składniki o stężeniu mniejszym niż 1% można wymienić w dowolnej kolejności po składnikach o stężeniu większym niż 1%. Nie rozszerzaj tego wyjątku na "1% i mniej". Przepisy nie wymagają ogólnego podawania procentów przy składnikach. Podstawą jest art. 19 ust. 1 lit. g.
Stosuj wspólne nazwy ze słownika przewidzianego w art. 33, a przy braku nazwy użyj ogólnie przyjętego nazewnictwa. Nie tłumacz dowolnie nazw na polski. Nie zastępuj też nagłówka "ingredients" samym słowem "Skład". Reguły nazewnictwa określają art. 19 ust. 1 lit. g i ust. 6.
Kompozycje zapachowe i aromatyczne oraz surowce, z których je wytworzono, określa się jako "parfum" lub "aroma". Substancje z kolumny "inne" załącznika III, jeśli przepis wymaga ich podania, wymienia się dodatkowo. Po nazwie składnika w postaci nanomateriału podaje się "nano" w nawiasie. Te zasady również zawiera art. 19 ust. 1 lit. g.
Od 30 lipca 2026 r. stosuje się słownik ustanowiony decyzją wykonawczą 2025/1175, która uchyla decyzję 2022/677. Przy wznowieniu druku sprawdź nazwy również na wcześniej zatwierdzonym projekcie. Terminy przejściowe z rozporządzenia 2023/1545 nie przesuwają daty stosowania tego słownika.
Data minimalnej trwałości czy PAO
Decyduje granica 30 miesięcy. Jeśli minimalna trwałość wynosi do 30 miesięcy włącznie, wymagana jest data minimalnej trwałości. Przy trwałości ponad 30 miesięcy data nie jest obowiązkowa, ale zasadniczo trzeba podać okres po otwarciu, czyli PAO. Wyjątek dotyczy produktów, dla których pojęcie trwałości po otwarciu nie ma zastosowania. Zasady określa art. 19 ust. 1 lit. c.
Datę poprzedza symbol z załącznika VII pkt 3 albo zwrot "najlepiej zużyć przed końcem". Podaj miesiąc i rok albo dzień, miesiąc i rok. Można też wskazać miejsce umieszczenia daty. W razie potrzeby dodaje się warunki przechowywania. PAO oznacza się symbolem z załącznika VII pkt 2 i okresem w miesiącach lub latach. Szczegóły zawiera art. 19 ust. 1 lit. c i załącznik VII.
Przy dokładnie 30 miesiącach PAO nie zastępuje daty. Nie zakładaj też automatycznego zwolnienia całej kategorii produktów z PAO: art. 19 nie zawiera takiego katalogu.
Małe opakowanie nie usuwa obowiązków
Gdy rozmiar produktu praktycznie uniemożliwia umieszczenie numeru partii, numer może znaleźć się tylko na opakowaniu zewnętrznym. Wykaz składników może być wyłącznie na opakowaniu zewnętrznym niezależnie od tego wyjątku. Wynika to z art. 19 ust. 1 lit. e i g.
Jeżeli zwykłe umieszczenie ostrzeżeń lub składników jest praktycznie niemożliwe, można użyć dołączonej lub doczepionej ulotki, etykiety, taśmy, metki albo karty. Jeżeli jest to praktycznie możliwe, trzeba dodać skróconą informację lub symbol z załącznika VII pkt 1. Dla ostrzeżeń odesłanie umieszcza się na pojemniku lub opakowaniu zewnętrznym, a dla składników na opakowaniu zewnętrznym. Art. 19 ust. 2 nie pozwala przenieść w ten sposób wszystkich danych. Estetyka projektu nie zwalnia z danych.
Dla mydeł, kulek do kąpieli i innych małych produktów istnieje dalszy wyjątek. Wykaz składników można umieścić bezpośrednio przy pojemniku ekspozycyjnym dopiero wtedy, gdy również wskazane nośniki są praktycznie niemożliwe do zastosowania. Kod QR ani strona internetowa nie zastępują tych rozwiązań z art. 19 ust. 3.
Które informacje podać po polsku
Art. 4 ust. 1 polskiej ustawy wymaga znakowania kosmetyków udostępnianych w Polsce w języku polskim. W połączeniu z art. 19 ust. 5 rozporządzenia dotyczy to informacji o zawartości nominalnej, trwałości, środkach ostrożności i funkcji oraz informacji z ust. 2, 3 i 4. Wspólne nazewnictwo składników pozostaje odrębną regułą z art. 19 ust. 6.
Dla kosmetyków nieopakowanych, pakowanych na miejscu sprzedaży na prośbę kupującego lub wstępnie pakowanych do natychmiastowej sprzedaży obowiązuje rozwiązanie krajowe. Informacje z art. 19 ust. 1 umieszcza się na pojemniku lub opakowaniu, w którym wystawiono produkt do sprzedaży. Wskazuje to art. 4 ust. 2 ustawy.
Alergeny zapachowe i kontrola etykiety przed drukiem
Rozporządzenie 2023/1545 zmieniło oznakowanie alergenów zapachowych w załączniku III. W odpowiednich pozycjach obowiązek osobnego oznaczenia dotyczy stężenia powyżej 0,001% w kosmetykach niespłukiwanych i powyżej 0,01% w spłukiwanych. To progi oznakowania. Nie traktuj ich jako ogólnego limitu stężenia.
Na 28 października 2026 r. termin wprowadzania do obrotu produktów objętych przepisami przejściowymi już minął: upłynął 31 lipca 2026 r. Produkty objęte tymi przepisami, legalnie wprowadzone do obrotu do 31 lipca 2026 r., można udostępniać do 31 lipca 2028 r., a dla części pozycji tylko przy zgodności z ograniczeniami z 15 sierpnia 2023 r. Termin 2028 nie pozwala po raz pierwszy wprowadzać kolejnych produktów ze starym oznakowaniem. Warunki trzeba sprawdzić w odpowiednich przypisach załącznika.
Sprawdzając etykiety kosmetyczne przed drukiem, porównaj dane osoby odpowiedzialnej, oba poziomy opakowania, wymagane ostrzeżenia i aktualne nazwy składników. Nie traktuj jednego wzoru jako oceny zgodności każdej receptury. Sprostowanie z 11 listopada 2025 r. poprawiło nazwy w pozycjach 157, 364 i 365, ale nie zmieniło terminów 2026 i 2028.
RegAffairs AI udostępnia odpowiedź o wymaganiach etykiety kosmetyku w Polsce z odwołaniami do przepisów.